Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Η Μάγια και οι 13 Νάνοι


Εφέτο θα γίνει χαμός στο ίσιωμα. Φωτιά στα μπατζάκια μας που έλεγε και ο human torch. Δεν ξέρω ποιοι από εσάς ασχολούνται ακόμα με την κρίση και άλλες παραπλήσιες αηδίες αλλά φέτος δεν έχει Χριστούγεννα. Ναι καλά ακούσατε. Και ΟΧΙ! Το κείμενο που ήδη διαβάζετε δεν είναι πολιτικοποιημένο. Δεν εννοώ λόγω φτώχειας ούτε λόγω Χρυσής Αυγής αλλά λόγω ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ (σατανικό γέλιο). Έχει περάσει από τη μόδα αυτό το θέμα αλλά πάντα ήμουνα κομματάκι ντεμοντέ οπότε θα πω δυο λόγια ξηγημένα για το θέμα. Οκτώ ημέρες λοιπόν μετά την πρώτη προβολή του Χόμπιτ στην Ελλάδα... Δυλαδι ινε τορα αυτο ηνε τηχεο οινε;! Δεν θυμάμαι πως ακριβώς θα τον πιούμε αλλά είναι κάτι σχετικό με ευθυγράμμιση πλανητών, ένα μετεωρίτη και τον Τζον Κιούζακ να επιβιώνει μαζί με μια μουνάρα την οποία πρέπει να πηδάει καθημερινά για να επανακατοικηθεί η γη. Οι εξυπνάκηδες επιστήμονες της Νάσας είπανε κάτι παπατζιλίκια πάλι, ότι και καλά δεν θα γίνει καταστροφή και προσπάθησαν να θολώσουν τα νερά χρησιμοποιώντας κάτι που λέγεται “επιχειρήματα” και “επιστήμη”. Ακόμα και οι λέξεις πρέπει να είναι φτιαχτές. ΕΔΩ ΤΟ ΓΡΑΦΑΝΕ ΟΙ ΜΑΓΙΑΣ που τα έχουνε βρει ΌΛΑ! Ναι μαλάκα γυφτοέλληνα, έχεις διαβάσει και το ημερολόγιο των Μάγιας και το λες, λες και είναι μυθιστόρημα της Δημουλίδου. Το πιο οικείο πράγμα που έχει φτάσει στα αυτιά σου είναι το Μάγια μάγια του Δάντη. Όχι αυτόν που έγραφε για την Κόλαση, τον άλλον που την τραγουδάει. Οπότε κυνήγα το δίευρο που σου έπεσε στην κατηφόρα και άσε την συντέλεια. Φτωχομπινέ, σκατόγυφτε ΠΕΙΝΑΛΑ Έλληνα που μου έμαθες και τους Μάγιας. Είχες και στο χωριό σου!



Επειδή ως γνωστόν είμαι πολύ καλός τεχνίτης του γραπτού λόγου (κι ας μην το δείχνω σε αυτό το μπλόγκ) από αυτή τη φοβερή εισαγωγή που έκανα θα καταλάβατε ότι θέλω να μιλήσω για το Χόμπιτ, και πολύ καλά κάνατε.

Το Χόμπιτ που λέτε δεν έχει καμία σχέση με τον άρχοντα των δακτυλιδιών. Για να προλάβω το εγκεφαλικό των όποιων φίλων του Τόλκιν διαβάζουν αυτή τη στιγμή, δεν εννοώ σεναριακά. Εννοώ τον τρόπο γραφής, το μέγεθος του έργου, την ποιότητα του έργου και το βάθος σεναρίου. Το χόμπιτ είναι μια ιστοριούλα για παιδιά αν την συγκρίνουμε με τον άρχοντα των δακτυλιδιών. Πρόκειται για τον χομπίστα Μπίλμπο Μπάγκινς, θείο του Φρόντο Μπάγκινς που βλέπουμε στον άρχοντα των δακτυλιδιών ο οποίος ξεκινάει με κάτι νάνους και τον Γκάνταλφ και στο τέλος *SPOILER ALERT* αναγκάζεται να αρραβωνιαστεί το Γκόλουμ για να πάρει το ΈΝΑ δαχτυλίδι. Δε θα σας πω την ιστορία για να πάτε να δείτε την ταινία επειδή ως γνωστόν παίρνω ποσοστά από το Τζάκσον. Και φτάνω σε αυτό που κατά βάθος ήθελα να μιλήσω από την αρχή. Αυτόν το ταλαντούχο χοντρομπαλά που έκανε μεγάλους άντρες να πωρώνονται σαν δεκατριάχρονα κοριτσάκια σε συναυλία του Ρουβά. Εν αρχή σκόπευε να κάνει δύο ταινίες, οι οποίες θα περιείχαν την ιστορία και των τριών βιβλίων του άρχοντα των δακτυλιδιών. Μετά την πρώτη επίδειξη ντέμο(υ) της δουλειάς του στην παραγωγή, πήρε το οκ για 3 ταινίες με τα γνωστά επακόλουθα αποτελέσματα:

  1. Πολλοί κανονικοί άνθρωποι που δεν γνώριζαν καν το έργο του Τόλκιν, μεταμορφώθηκαν σε καμένους, οι οποίοι πήραν το έναυσμα να διαβάσουν μέχρι και τα βιβλία (αφού είδαν 30 φορές όλες τις ταινίες).

    Καλά... μερικοί πήγαν πολύ παραπέρα από τα βιβλία. Μα την Μεγάλη Έλμπερεθ! Αλήθεια λέω:

  2.  Οι συνάδελφοι φτυαράδες οι οποίοι βρήκαν όλα τα “λάθη” των ταινιών και τα έβαλαν στον κώλο τους.
  1.  Με πρόχειρους υπολογισμούς, περίπου 3000 νέα φετίχ ξεχύθηκαν οργισμένα από την Εä στην Γαία όταν άρχισε η Λίβ Τάιλερ να μιλάει ξωτικίσια.




Το Χόμπιτ ξεκίνησε ανάποδα. Το βιβλίο είναι ένα και σκόπευε από αυτό να κάνει 2 ταινίες. Μετά άλλαξε γνώμη και επειδή (όπως δήλωσε) πάνω από όλα κάνει τις ταινίες σαν φαν και μετά ως σκηνοθέτης θα το κάνει τριλογία. Προς Θεού όχι για τα λεφτά! Κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι πάει να βγάλει από τη μύγα ξύγκι. Επίσης θα έλεγε ότι τα γεγονότα που αφήνονται να εννοηθούν στο βιβλίο, δεν βγάζουν δύο ταινίες μόνα τους. Εγώ θα πω, ότι αν το αποτέλεσμα είναι παρόμοιο με τον άρχοντα των δακτυλιδιών (που πολύ αμφιβάλω) τότε χαλάλι του τα λεφτά που θα βγάλει. Αλλά τι στο διάλο θα βάλεις ρε αδερφέ πραγματικά! Ίδωμεν!



Και για τέλος θα κάνω μια μικρή λίστα με πράγματα που κάθε υγιής καμένος δε θέλει να δει σε αυτή την ταινία: Τσόντα, ρομαντισμό, γκέι σκηνές μεταξύ Φρόντο και Σαμ, αλλαγμένα πράγματα που να μην εξυπηρετούν κανέναν απολύτως σκοπό, τον ίδιο το Τζάκσον να παίζει κομπάρσο χοντρό γκόμπλιν, όλους τους πρωταγωνιστές του άρχοντα (που δεν έχουν καμία σχέση με το σενάριο) να εμφανίζονται σε στυλ είδα φως και μπήκα. Και τελευταίο, να μην πεθάνει ο κωλόγερος Κρίστοφερ Λι μέχρι το τέλος των γυρισμάτων. Μου αρέσει που λέμε για το Μητσοτάκη. Ο άλλος έχει παίξει και το Δράκουλα και ούτε σχόλιο!

Υ.Γ: Για να μη χαλάσω την παράδοση όλων των μπλογκ αυτή την περίοδο και για να μην πείτε ότι δεν ασχολούμαι με επικαιρότητα: Χρυσή Αυγή, Χυτήριο, φτώχεια, πόλεμος, σχέδιο εξόντωσης Ελληνισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου